Nie każdy zdaje sobie sprawę z tego jak wielki wpływ na życie może mieć łuszczyca. Oczywiście, niewielkie zmiany skórne dla większości osób, które cierpią na tę chorobę skóry, nie będą miały istotnego znaczenia, jednak bardziej zaostrzona forma choroby może znacznie skomplikować relacje z ludźmi, a także przyczynić się do niskiej samooceny.
• Czy łuszczyca jest zaraźliwa?
• Czym jest łuszczyca?
• Z czego wynika niska samoocena?
• Łuszczyca a okres dojrzewania
• Jak żyć z łuszczycą?
Czy łuszczyca jest zaraźliwa
Brak dostatecznej edukacji sprawia, że ludzie odczuwają lęk przed nieznanym. Podobnie jest z łuszczycą. Dla części osób widok intensywnie zrogowaciałego naskórka w połączeniu z wysiękiem może być czymś odpychającym. Znane są przypadki odmawiania podania ręki w obawie przed zarażeniem się chorobą. Łuszczyca nie jest jednak zakaźna — kontakt z osobą chorą nie stwarza żadnego ryzyka przeniesienia się zmian skórnych na zdrową skórę. W wielu przypadkach odpowiednie stosowanie preparatów na łuszczycę (np. preparaty marki drmichaels.com.pl) pozwala na całkowicie normalne funkcjonowanie.
Czym jest łuszczyca
Jest przewlekłą chorobą skóry, która polega na znacznym przyspieszeniu cyklu życia naskórka. Nowe komórki namnażają się tak szybko, że stare nie są w stanie się złuszczyć, co prowadzi do powstania nieestetycznych zrogowaceń. Lekarze podejrzewają, że jest to choroba autoimmunologiczna o podłożu genetycznym, jednak do tej pory nie udało się znaleźć wystarczających dowodów na potwierdzenie tych tez. Brak wiedzy nie oznacza jednak, że nie umiemy skutecznie walczyć z jej objawami. Metody leczenia łuszczycy obejmują zarówno terapie farmakologiczne, jak i odpowiednią pielęgnację skóry, która pozwala utrzymać objawy pod kontrolą.
Z czego wynika niska samoocena
Zmiany skórne mogą prowadzić do negatywnego postrzegania własnej osoby. W niektórych przypadkach może się to skupiać jedynie na aspekcie fizycznym, jednak czasami jest to ocena przenoszona na całokształt danej osoby. Osoby z agresywną formą łuszczycy są bardziej narażone na ciągłe stany lękowe czy depresję. Brak akceptacji własnego ciała oraz reakcje otoczenia potrafią wykształcić poczucie odrzucenia i wyobcowania, które w skrajnych przypadkach prowadzi nawet do prób samobójczych. Nie można więc powiedzieć, że łuszczyca jest tylko chorobą skóry. Jej negatywne oddziaływanie ma znacznie szerszy zakres, obejmując także psychikę, komfort życia i relacje społeczne.
Łuszczyca a okres dojrzewania
W tym czasie łuszczyca często przejawia się w najbardziej intensywnej formie. Jest to równocześnie okres, w którym potrzeba akceptacji społecznej, jak i chęć podobania się innym, jest szczególnie wysoka, co rzeczywiście może prowadzić do nienawiści do samego siebie. Konsekwencją tego może być lęk przed poznawaniem nowych osób, a także unikanie związku, bojąc się niezaakceptowania przez potencjalnego partnera. Młodzież doświadczająca tej choroby potrzebuje wsparcia emocjonalnego oraz rzetelnej informacji, aby nauczyć się zarządzać zarówno objawami fizycznymi, jak i psychologicznymi skutkami łuszczycy. Rozmowa z dermatologiem lub psychologiem specjalizującym się w chorobach przewlekłych bywa pomocna w odbudowaniu poczucia własnej wartości.
Jak żyć z łuszczycą
W większości przypadków prawidłowa pielęgnacja skóry połączona ze zdrową dietą i odpowiednim stylem życia pozwala na niemal całkowite zniwelowanie objawów tej nieprzyjemnej choroby. Nie można jej niestety wyleczyć, jednak współczesne leki świetnie natłuszczają i nawilżają skórą, a także ułatwiają złuszczanie się martwego naskórka. Warto więc dbać o swoją skórę — stosować emolienty oraz preparaty łagodzące swędzenie i podrażnienia. Równie istotne jest właściwe wsparcie rodziny i przyjaciół, których akceptacja jest w tym wypadku niezbędna do podjęcia walki z łuszczycą. Otwarta komunikacja na temat choroby oraz uczestnictwo w grupach wsparcia mogą znacząco poprawić jakość życia osób z rozpoznaniem łuszczycy i pomóc im odzyskać pewność siebie w kontaktach międzyludzkich.
